Patrimonio inmaterial

Ermelo goza dun extraordinario patrimonio inmaterial, tal e como se reflicte nas múltiples lendas e contos localizados principalmente na Paralaia, que teñen como protagonistas a mouros, princesas, vellas e mozas virxes. A estes súmanse as lembranzas das leiteiras que, durante moitos anos, levaron o prezado alimento ao centro de Bueu dende as montañas de Ermelo.

Ermelo na historia

A continuación, procedemos a presentar unha gran colección de textos recollidos no Arquivo Histórico Nacional, con referencias a Ermelo tal e como aparecen publicados nos paneis e balizas interpretativos. Estes textos datan de fechas moi distantes entre sí, polo que podemos atopar referencias a Ermelo dende celebracións pola restauración dunha igrexa a comezos do século XII ata referencias ás antiguas reparaciones dun mosteiro feitas no ano 2005. [Ano de 1104. Conmemórase a restauración da igrexa do mosteiro de Santiago de Ermelo, en tempos dos abades Fernando e Arias Savariz.] Eclesia nempe ista omnino restaurata esse/ credatur sicut in presenti manet

Ler máis

Orixe do nome “Ermelo”

Textos recollidos de diversas fontes tal e como aparecen publicados nos paneis e balizas interpretativas de Ermelo:   [Significado do nome Hermelo.] Ermelo. Chámase así unha parroquia de Bueu (Pontevedra) onde nace o río de Frade e un lugar de Sabaxáns (Mondariz, Pontevedra), a beiras dun regato. Á primeira vista parece un diminutivo en -ELLUM, do grecolatino EREMUM ‘ermo’, galego ‘ermo’; é a opinión de Piel, que relaciona con esta palabra varios lugares de Portugal fundándose nunha mención Ermello 1059, pero acontece que o Ermelo de Bueu está testemuñado como Armelu 1199 e mosteiro darmello 1485, ademais de Sanctum Iacobum

Ler máis

Cantigas de Macías o Namorado

Cantigas de Macías o Namorado, posiblemente o xograr do que se conserva unha cita documentada nun pergameo referido a Ermelo e datado no 28 de abril de 1262. Estas composicións foron recollidas no Cancioneiro de Baena, que foi elaborado cara a 1430 por Xoán Afonso de Baena, secretario de El-Rei Xoán II, a modo de agasallo para o monarca.   Toda a bibliografía deste xograr vincúlao á localidade de Padrón, pero a partir do documento localizado no Arquivo Histórico Nacional pertencente ao fondo monástico de San Xoán de Poio, que se publica no libro El antiguo monasterio de Santiago de Ermelo

Ler máis

Lendas

A COVA DOS MOUROS Un día, un home viu unha morea de pedras que no medio tiña un burato. Por curiosidade entrou polo estreito burato e mentres descendía comprobou que as paredes do seu redor estaban escritas. Ao chegar á metade do camiño observou a un home vestido de negro rodeado de esqueletos. Asustado, correu cara á saída e viu como unha luz amarela entraba na cova e guiaba ao mouro cara ao ceo.   OS MOUROS DO LOBOREIRO Nos Montes Xistro e Liboreiro (Loboreiro) andaban a minar tres mouros que foron expulsados do lugar polo apóstolo Santiago que, igual

Ler máis

O proxecto Hermelo

O PROXECTO (H)ERMELO   Este proxecto propón a recuperación do patrimonio e dos valores paisaxísticos da parroquia de Ermelo por medio da posta en valor do conxunto do patrimonio cultural (material e inmaterial) e natural (medioambiental), adaptando as súas características á contorna na que se atopa.   O cerne da actuación será a igrexa parroquial, da que se teñen referencias escritas do século XII, parte do antigo mosteiro. Dentro do obxectivo de revalorización cultural proponse a mellora da accesibilidade dos distintos elementos patrimoniais (principalmente o mosteiro, as fontes tradicionais e os camiños tradicionais); a recuperación do patrimonio inmaterial relacionado coas

Ler máis

A visita de Frei Martín Sarmiento

Ademais dos datos históricos e da documentación que se conserva sobre o mosteiro, existe un libro escrito por Frei Martín Sarmiento en 1745[1], durante unha das súas viaxes a Galicia, no que relata a súa estadía neste mosteiro. Nel fala dos coutos de Hermelo e Meiro, dos poucos veciños que tiña e da súa localización, nun lugar privilexiado para a observación da costa e da xeografía galega. No interior da igrexa fai referencia á existencia de sepulturas con representacións de báculos.   Frei Martín Sarmiento defínea coas seguintes palabras:   «la iglesia de Hermelo es muy antigua y pequeña, parecida

Ler máis